Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Τι είναι αυτά που λες αγάπη μου; Θαρρώ πως τα έχεις χάσει!
Τι να είμαστε λέει, φίλοι; Ή εραστές ή τίποτα λέω εγώ και δεν το διαπραγματεύομαι!
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Τι είναι αυτά που λες αγάπη μου; Θαρρώ πως τα έχεις χάσει!
Τι να είμαστε λέει, φίλοι; Ή εραστές ή τίποτα λέω εγώ και δεν το διαπραγματεύομαι!

Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ’ όλους κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος.
Πρωτομαγιά 1944. Το αίμα 200 Ακροναυπλιωτών βάφει τον τοίχο της Καισαριανής. Η Αθήνα βουβή με βουρκωμένα μάτια παρακολουθεί το πέρασμα των παλικαριών από την ζωή στην αθανασία. Ο ποιητής Κώστας Βάρναλης, ακούει τις ριπές των πολυβόλων, εμπνέεται από την θυσία τους και γράφει τους παρακάτω στίχους, αφιερωμένους στους 200 της Πρωτομαγιάς, όπως πέρασαν στην Ιστορία.