Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Τι είναι αυτά που λες αγάπη μου; Θαρρώ πως τα έχεις χάσει!
Τι να είμαστε λέει, φίλοι; Ή εραστές ή τίποτα λέω εγώ και δεν το διαπραγματεύομαι!
Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ’ όλους κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος.
Πρωτομαγιά 1944. Το αίμα 200 Ακροναυπλιωτών βάφει τον τοίχο της Καισαριανής. Η Αθήνα βουβή με βουρκωμένα μάτια παρακολουθεί το πέρασμα των παλικαριών από την ζωή στην αθανασία. Ο ποιητής Κώστας Βάρναλης, ακούει τις ριπές των πολυβόλων, εμπνέεται από την θυσία τους και γράφει τους παρακάτω στίχους, αφιερωμένους στους 200 της Πρωτομαγιάς, όπως πέρασαν στην Ιστορία.
φωτο: http://logxi.com/product/21i-aprilioy-1967-erga-kai-imeres/
Οι τέσσερις φίλοι ζούσαν στο ρυθμό της ροκ. Ο Βασίλης κατάφερε να βρει εισιτήρια για τη συναυλία των Rolling Stones, στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Οι κουβέντες τους περιστρέφονταν γύρω από τα «κακά παιδιά της ροκ» και πως θα εξασφαλίσουν ένα αυτόγραφο, μη δίνοντας σημασία στα μαύρα σημάδια, που ήταν διάχυτα γύρω τους, όπως τα επεισόδια μεταξύ των αστυνομικών και των φανατικών οπαδών «των μύθων» στο αεροδρόμιο και αργότερα έξω από το ξενοδοχείο τους.
Συνέχεια
Γεύσεις γνωστές στους αρχαίους, το «γαρδούμιο» και η «πλεκτή», δηλαδή η γαρδούμπα και το κοκορέτσι, αναφέρονται ακόμα και στα ομηρικά έπη. Ο τρόπος παρασκευής δεν διέφερε πολύ.
Συνέχεια
Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,
Με βαθιά συγκίνηση κι ευγνωμοσύνη θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά που είστε εδώ σήμερα, για να μοιραστούμε τη χαρά για τη γέννηση του πρώτου πνευματικού παιδιού μου.
Γνωρίζω ότι το ευχαριστώ είναι λίγο, όταν εισπράττεις τόσα χαμόγελα, αγκαλιές, αγάπη. Δεν βρίσκω όμως άλλη λέξη για να σας πω ότι με την τιμητική παρουσία σας μου χαρίσατε στιγμές που μεθούν την ψυχή, ζεσταίνουν την καρδιά και θα αρωματίζουν τη μνήμη, όσο υπάρχω.
Συνέχεια
S0UEL 
