«Ζωντανή εικόνα στη μνήμη και στην ψυχή μου παρέμεινε το σινεμά ΠΑΝΘΕΟΝ το οποίο ήταν απέναντι από το σπίτι και στο οποίο γίνονταν οι αποκριάτικοι χοροί των σωματείων. Πίσω από τις γρίλιες όρθιες με την Ευγενία χαζεύαμε κυριολεκτικά τα κομψοντυμένα ζευγάρια, πιασμένα αγκαζέ, τους μοδάτους έφηβους της πόλης, τα καλοχτενισμένα κεφάλια των γυναικών, τις με τόλμη και φαντασία αποκριάτικες στολές.
Στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, σε ένα από τα γνωστά στρατόπεδα συγκέντρωσης, ένας τρόφιμος παρατηρούσε κάθε μέρα τη συμπεριφορά των ανθρώπων που τους έφερναν για πρώτη φορά εκεί. Οι νέοι τρόφιμοι σύντομα μάθαιναν ότι θα τους οδηγούσαν οι στρατιώτες για το μπάνιο τους στα ντους. Είχαν ακούσει από τους παλιότερους, ότι υπήρχαν και ντους που δεν έβγαζαν νερό, αλλά θανατηφόρο αέριο.
Κατερίνα Γ. Καββαδά, «Κατάδυση στην ψυχή», εκδόσεις Επτάλοφος, σελ. 495, Αθήνα 2023
Η Κατερίνα Καββαδά, με το μυθιστόρημα Κατάδυση στην ψυχή, καταθέτει έντιμα την πρώτη συγγραφική της προσπάθεια, η οποία παρακολουθεί την δύσκολη και εσωτερικά επώδυνη πορεία της ηρωίδας της, από την απαρχή της αφύπνισης και των αναζητήσεών της στη ζωή μέχρι τη στιγμή της συναισθηματικής δικαίωσης, που, ωστόσο, δεν γνωρίζουμε αν είναι η τελική.
Σε μια εποχή κρίσεων κάθε είδους και κλυδωνισμών, όπως είναι αυτή που διανύουμε, η Κ. Κ. μάς προσφέρει μια ηρωίδα μάλλον τύπου ρομαντικού. Η δική της Κατερίνα, με αγώνα προσωπικό, ξεφεύγει από τον εγκλεισμό και την απομόνωση της γενέτειρας γης όπου η μοίρα των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των γυναικών, χαράσσεται μέσα σε ασφυκτικούς, κοινωνικά, «εναγκαλισμούς», οι οποίοι εξουδετερώνουν επιθυμίες, αλλοτριώνουν κάθε προσωπική αλήθεια και, τελικά, μετατρέπουν τον άνθρωπο σε έναν «άλλο». Παλεύοντας με νύχια, δόντια και τους προσωπικούς της δαίμονες για να χαράξει τον ανεξάρτητο, όπως επιθυμεί, προσωπικό της δρόμο, η Κατερίνα βηματίζει, άλλοτε σταθερά, άλλοτε παραπαίοντας, πιστώνοντας με εμπειρίες τον προσωπικό λογαριασμό της στη ζωή, σημειώνοντας τις επιτυχίες της, θρηνώντας πάνω από τις αδυναμίες και τις εξαρτήσεις της. Παράλληλα με την πορεία αυτού του κεντρικού χαρακτήρα, το μυθιστόρημα καταγράφει σημαντικές στιγμές των πρώτων δεκαετιών της μεταπολίτευσης, οι οποίες επέδρασαν την εποχή εκείνη καταλυτικά στο σώμα της κοινωνίας, το χάραξαν και το επαναδιαμόρφωσαν. Οι αλλαγές που επαναπροσδιορίζουν το
Μεγάλη η συγκίνηση, όταν βλέπεις το κείμενό σου με τίτλο «ΜΙΚΡΑΣΙΑ οι μνήμες γίνονται βόλια” δημοσιευμένο στα διακριθέντα έργα του Πανελλήνιου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Διηγήματος «Στέφανος Δάφνης»
“
Ολοκληρώθηκε, με μεγάλη συμμετοχή ο 1ος Πανελλήνιος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός Διηγήματος«Στέφανος Δάφνης» για μαθητές και ενήλικες για το έτος 2022, που διοργάνωσε η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου Άργους – Μυκηνών (ΚΕΔΑΜ), με θέμα: «Μικρασία – Οι μνήμες που πληγώνουν».
Ήταν κάποτε ένας καιρός πού υπήρχαν μόνο θεοί, γένη θνητών δέν υπήρχαν. ‘Όταν ήρθε ή ώρα πού ήταν γραφτό νά γεννηθούν κι αυτά, τα πλάθουν οι θεοί μέσα στα έγκατα της Γής χρησιμοποιώντας ένα μείγμα από χώμα καί φωτιά κι από ότι μπορεί νά ενωθεί μέ τό χώμα καί τη φωτιά.
S0UEL 