Γράφει η Κατερίνα Γ. Καββαδά
Ημέρα αγιασμού και χαμογελούσε ακόμα και ο Θεός με τόσα νιάτα μαζεμένα στο προαύλιο του σχολείου. Γέλια, αγκαλιές, φιλιά, κομπλιμέντα, τσιρίδες ανταμώματος, τρεχαλητά, σεισμός. Η κυρία Ελευθερίου κοίταζε από το μπαλκόνι τα χαμογελαστά πρόσωπα και η καρδιά της φτερούγιζε. Τα παιδιά της. Τα παλιά και τα καινούργια. Έτσι έβλεπε τους μαθητές της.
Συνέχεια
S0UEL 