Ήσυχοι άνθρωποι – Πώς σκέφτονται και πώς λειτουργούν

Θα έχεις παρατηρήσει στις κοινωνικές σου επαφές κάποιους ανθρώπους ήπιους. Οι ήπιοι αυτοί άνθρωποι, οι ήσυχοι άνθρωποι, έχουν ένα πολύ χαμηλό προφίλ. Είναι αυτοί που δεν σήκωναν το χέρι στο σχολείο παρόλο που ήταν καλοί μαθητές. Δεν θα τους δεις να μιλάνε πολύ κατά την διάρκεια των γευμάτων. Δεν τους αρέσει να είναι το επίκεντρο της προσοχής όταν βρίσκονται σε κάποια εκδήλωση..

Αποσπάσματα από ένα πολύτιμο βιβλίο που γράφτηκε 83 χρόνια πριν -ακόμα ψάχνουμε να βρούμε ποιοι είμαστε χωρίς να έχουμε κάνει ούτε βήμα από τότε

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γιώργος Θεοτοκάς έγραψε το 1929, σε ηλικία 24 ετών το συναρπαστικό δοκίμιο Ελεύθερο Πνεύμα (εκδ. Εστία) το οποίο αργότερα ονομάστηκε «πνευματικό μανιφέστο» της γενιάς του ΄30 (στην οποία ανήκουν και ο Γιώργος Σεφέρης, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Ανδρέας Εμπειρίκος, ο Στρατής Μυριβήλης, ο Κοσμάς Πολίτης, ο Μ. Καραγάτσης, ο Άγγελος Τερζάκης).

6 Λάθη που Κάνουν οι Επιχειρήσεις στο Marketing

Ανεξάρτητα από το τι είδους επιχείρηση έχεις, κάποια λάθη είναι αναπόφευκτα. Ειδικά οι νέες επιχειρήσεις έχουν να αντιμετωπίσουν ένα σωρό προκλήσεις, κυρίως όσον αφορά το digital marketing.

Η καταστροφή, που άλλαξε την ιστορία της Κρήτης!

Της Ελένης Μπετεινάκη*

Ήτανε 25 Αυγούστου στα 1898…όταν έγινε η μεγάλη σφαγή στο Ηράκλειο

Ruga Maistra  τον είχαν βαφτίσει οι Ενετοί σαν έκαναν την πόλη μας, δική τους, κάποτε.

Θυμάμαι και θυμώνω

Γράφει η Κατερίνα Γ. Καββαδά

Η ζωή που δεν ζούμε είναι μια αρρώστια που μπορεί να προκαλέσει θάνατο – Καρλ Γιουνγκ

Όταν ήμουν στην Ελβετία, χώρα που λάτρεψα και θεωρώ την πεντάχρονη διαμονή μου Δώρο του Θεού σ΄εμένα, γνώρισα έναν τρόπο σκέψης, τον οποίο δεν φανταζόμουν ότι υπάρχει. Εκεί για πρώτη φορά έμαθα τη λέξη πρόληψη και για πρώτη φορά είδα να εφαρμόζεται στην πράξη.

«Κοίμηση της Παναγίας, 15 Αυγούστου»

Νίκος Καζαντζάκης

Τη μέρα κείνη, της Κοίμησης της Παναγίας, 15 Αυγούστου, οι εργάτες δε δούλευαν κι ο πατέρας μου κάθονταν στη ρίζα μιας ελιάς και κάπνιζε. Είχαν έρθει γύρα οι γειτόνοι, που είχαν απλώσει κι αυτοί τη σταφίδα τους, κάπνιζαν πλάι στον πατέρα μου, αμίλητοι. Φαίνονταν στενοχωρημένοι. Όλοι είχαν καρφώσει τα μάτια σ’ ένα συννεφάκι που ‘χε προβάλει στον ουρανό, κατασκότεινο, βουβό, και προχωρούσε.

Μια χαλαρή μέρα επιτέλους!

Γράφει η Κατερίνα Γ. Καββαδά

Φωτο: Γιάννης Ζαβιτσάνος

«Το σπουδαίο δεν είναι ν’ αλλάξουμε τη ζωή μας,ονειροπολώντας μιαν «άλλη», αλλά να κάνουμε να λαλήσει τούτη η ζωή, όπως μας δόθηκε, την καθημερινή, την ταπεινή, την ανθρώπινη, όπου το καθετί που μπορούσε να γυρέψουμε πρέπει να υπάρχει.»Γιώργος Σεφέρης